Droga mleczna

folie magnetyczne Droga Mleczna jest galaktyką, w której wszyscy żyjemy. Jest to - jak wiadomo - ogromnych rozmiarów kosmiczny teren, gdzie znajduje się między innymi nasz U…

Czytaj więcej

edukacja międzykulturowa

 Ziemia, planeta, na której żyjemy, jest trzecią planetą od Słońca. Zamieszkana jest przez ogromną ilość gatunków, które - gdyby odseparować - mogłyby zal…

Czytaj więcej

Dział astronomii

 Aktualna wartość, wyznaczona za pomocą obserwacji prowadzonych ze stat ków kosmicznych oraz metodami radarowymi, wynosi 149.5979 min km, a odpowiadająca …

Czytaj więcej

Wirująca kula

W rezultacie początkowa, wolno wirująca kula zamienia się w szybko wirujący dysk. Naukowcy sądzą, że w taki właśnie sposób powstają dyski protoplanetarne wokół młodych gwiazd, a także być może dyski otaczające czarne dziury w centrach galaktyk. Religia i wiara To, czy dyskiem stanie się cala galaktyka, zależy od wyniku wyścigu między kolapsem obłoku protogalaktycznego i procesami gwiazdotwórczymi. Z obłoku, który zacznie szybko rotować i zamieni się w dysk, zanim uformują się w nim gwiazdy, powstanie galaktyka spiralna. Jeżeli jednak gwiazdy uformują się, zanim rozwinie się rotacja obłoku, będą poruszać się po swych pierwotnych orbitach i powstanie galaktyka eliptyczna. Zderzenia młodych galaktyk i łączenie się mniejszych takich obiektów w większe wprowadzają do tego procesu dodatkowe komplikacje (co zdarza się często, ponieważ większość galaktyk nie powstaje w izolacji).

Galaktyka eliptyczna

Niektóre galaktyki eliptyczne, a także otoczki galaktyk spiralnych utworzyły się zapewne wskutek zderzeń. W gwiazdowych układach podwójnych dyski akrecyjne powstają wtedy, gdy grawitacja jednego ze składników (np. zwartego i gęstego białego karła) „wysysa” gaz z towarzysza, który najczęściej jest gwiazdą większą i mniej zwartą. Religia i wiara Ponieważ wysysany gaz zachowuje moment pędu (związany z orbitalnym ruchem większej gwiazdy wokół wspólnego środka masy), zwykle nie może bezpośrednio opaść na białego karla i układa się w wirujący wokół niego dysk. Aby wykonać jeden obieg po orbicie, materia z wewnętrznych obszarów dysku potrzebuje mniej czasu niż materia z obszarów zewnętrznych. (Podobnie rok na Merkurym jest znacznie krótszy od ziemskiego ma zaledwie 88 ziemskich dni). Różnice prędkości orbitalnych wywołują efekt ścinania: elementy dysku, które znajdują się w nieco różnych odległościach od osi obrotu, „ślizgają" się po sobie.

Tarcie dysku

Jeśli w jakiejś formie istnieje w dysku tarcie, to spowalnia ono szybciej rotujące elementy wewnętrzne i przyśpiesza wolniej rotujące elementy zewnętrzne. W ten sposób moment pędu jest przekazywany z wewnętrznych obszarów dysku do jego obszarów zewnętrznych. Religia i wiara W efekcie rotacja w obszarach wewnętrznych staje się zbyt wolna, by przeciwdziałać grawitacji, i materia przemieszcza się w kierunku osi obrotu. Ponieważ dysk nie przestaje wirować, każdy jej element porusza się po spirali w kierunku centralnej gwiazdy albo czarnej dziury. Materia, która wędruje ku centrum dysku, wyzwala swą grawitacyjną energię potencjalną. Część tej energii przekształca się w energię kinetyczną ruchu orbitalnego, natomiast reszta jest zamieniana przez tarcie na ciepło. Zbliżając się do osi obrotu, materia rozgrzewa się do bardzo wysokiej temperatury i zaczyna emitować znaczne ilości promieniowania widzialnego, ultrafioletowego oraz rentgenowskiego.

Ciekawostki

  • 1

     Aktualna wartość, wyznaczona za pomocą obserwacji prowadzonych ze stat ków kosmicznych oraz metodami radarowymi, wynosi 149.5979 min km, a odpowiadająca …

© 2018 tauron-wita.pl - Wszelkie prawa zastrzeżone.